دلگرمی با شعر کلاسیک

بی‌غم بودن با یار در شعر مولانا:

در روان‌شناسی، این حالت «تسلیم امن» نام دارد؛ جایی که حضور یک دلبستگی ایمن، سیستم عصبی را از حالت هشدار خارج می‌کند، حتی در تهدید واقعی. این دقیقاً مکانیسمی است که در مدیتیشن‌های عرفانی برای خاموش کردن «حس‌کنترل‌گر» ذهن فعال می‌شود. آیا این آرامش ناشی از فرد است یا باور به حضوری فراتر؟

راهکار:

برای گسترش این حس، می‌توانید غزلیات شمس را ورق بزنید و ببینید مولانا چگونه همین مفهوم «بی‌غم بودن در همراهی معشوق» را در ابیات مختلف با تصاویر گوناگون (مانند دریا، باد، آتش) تکرار و عمق می‌بخشد.