چرا روزهای ناراحتی آدمهای بیشتری دور و برمان بودند؟:
مطالعات عصبشناسی نشان میدهد هنگام غم، مغز سطح اکسیتوسین را بالا میبرد تا «دلبستگی به گروه» را تقویت کند؛ یعنی اطرافیان ناخودآگاه به سیگنال غم شما واکنش نشان میدهند و نزدیکتر میشوند. به این پدیده «بافر اجتماعی» میگویند. این همان مکانیزمی است که در سوگواری جمعی هم فعال میشود.
راهکار:
این پدیده به «سوگیری توجه» برمیگرده: وقتی ناراحتیم، مغز ما نشانههای حمایت و حضور دیگران رو خیلی بیشتر از قبل میبینه؛ پس شاید دور و برمون آدمهای بیشتری نبودن، بلکه چشم ما حساستر شده بود.