دلگرمی از کسی

حضور برای سرگرمی نه دلگرمی؛ فرق آدم‌های مهمونی و همراه:

مطالعات آرتور آرون نشون داده که صمیمیت واقعی نه از تفریح مشترک، بلکه از «خطرپذیری عاطفی» و «خودافشایی» ساخته می‌شه. سرگرمی دوپامین می‌ده، ولی دلبستگی به اکسایتوسین نیاز داره؛ هورمونی که موقع درد دل کردن و جوابِ درست شنیدن ترشح می‌شه. نتیجه: کسی که فقط برای خنده می‌آد، معمولاً در «لحظه‌های سکوت» جوابگو نیست. آیا این یعنی نقش آدم‌ها توی زندگیمون از خودشون واضح‌تره؟

راهکار:

این جمله رو می‌تونی به یک مرزبندی آگاهانه تبدیل کنی؛ وقتی فهمیدی کسی فقط برای خوشی اومده، دیگه انتظار دلگرمی ازش نداشته باش و بودنت رو با واقعیت تنظیم کن.