دلگیری طولانی؛ چرا آسمون دلمون همیشه ابریه؟:
پدیدهای در علوم اعصاب هست به نام «نوروپلاستیسیته منفی»: هر بار که در خلق ابری فرو میروی، مغزت مسیرهای عصبی آن را چنان تقویت میکند که گویی یک الگوی آبوهوایی قفلشده میسازد. این چرخه معیوب، شیمی مغزت را به سمت رکود میبرد. سوال تیز: آیا شکستن این زنجیره تنها با یک شوک ناگهانی ممکن است؟
راهکار:
این ابرهای طولانی، درست مثل پوشش ابری که از یخبندان جلوگیری میکند، از روانت در برابر فروپاشی حفاظت میکنند. شاید وقت آن رسیده که به جای دلواپسی، در این هوای گرفته، باران را تماشا کنی و ببینی چه بذرهایی در این خاک مرطوب جوانه میزنند.