آغوش تو، گریه من - غم در آغوش:
تحقیقات عصبشناسی نشان میدهد آغوش ۲۰ ثانیهای سطح اکسیتوسین را تا ۳۰٪ بالا میبرد و استرس را کم میکند. همزمان، گریه اشکهای احساسی حاوی هورمونهای استرس مانند ACTH هستند که با گریه دفع میشوند. این دو با هم یک چرخهٔ ترمیم عصبی-هورمونی میسازند. آیا سکوت در آغوش گاهی از هزار کلمه گویاتر نیست؟
راهکار:
این جمله تصویری از نیاز به همدلی است. شاید بتوان آن را از زاویهای دیگر دید: گاهی آغوش گرفتن خودش یک نوع گریه کردن با پوست است؛ نیازی به کلمات نیست.