دلداری دادن وقتی خودت غمگینتری:
در روانشناسی به این «زخمِ شفادهنده» میگویند؛ یونگ معتقد بود کسی فقط تا عمق زخم دیگری میرود که زخم خودش را شناخته باشد. پژوهشهای علوم اعصاب هم نشان داده هنگام دلداریدادن، نورونهای آینهای درد طرف مقابل را در همان مدارهای مغزِ تسلیدهنده بازپخش میکنند و اگر تخلیه هیجانی رخ ندهد، «خستگی شفقت» ایجاد میشود؛ حالتی که در آن دلداریدهنده از دلداریگیرنده فرسودهتر و غمگینتر است. آیا دلداریدادن گاهی فرار از غم خودمان نیست؟
راهکار:
شاید این جمله میگوید دلداریدادن برای تو راهی بوده تا غم خودت را مهار کنی؛ وقتی مراقب دیگری میشویم، ناخودآگاه داریم به نسخهی آسیبپذیر خودمان هم پیام میدهیم که ارزش مراقبت دارد.