دلبستگی به آدم دست نیافتنی

رها کن خدای بت‌پرستت را؛ نگاهی به دلبستگی ناایمن:

در روانشناسی، دلبستگی به کسی که گزینه‌های متعدد دارد، اغلب «شرطی‌سازی متناوب» است؛ دریافت گاه‌به‌گاه توجه، قوی‌ترین سیستم پاداش مغز را فعال می‌کند و دقیقاً ما را معتاد نگه می‌دارد. در عرفان فارسی، «بت» هر تصویری است که جای حقیقت را گرفته باشد؛ پس رها کردن بت، نه ترک عشق، بلکه شکستن انحصار خیالی است.

راهکار:

از منظر روانشناسی دلبستگی، دل بستن به کسی که معشوق‌های متعدد دارد، نوعی دلبستگی اضطرابی است؛ جذابیت او دقیقاً از دسترس‌ناپذیری‌اش می‌آید، نه از خود او. این بیت همان لحظه رهایی از توهم «خاص بودن» را نشان می‌دهد.