دلبر و ساقی

دلبری که ساقی من بود و مستی عالم:

در ادبیات عرفانی، ساقی فقط شراب‌ریز نیست؛ نماد معشوقی است که جام هستی را می‌گرداند. جالب اینجاست که حافظ می‌گفت «ساقی به نور باده برافروز جام ما» یعنی مستی عرفانی از شراب عشق. اما اینجا «مست یه عالم» نشانه‌ی حسرت است: تو ساقی بودی و حالا من از فراقت مست عالم شده‌ام. آیا این مستی، فراموشی است یا یادآوری مدام؟

راهکار:

این حس رو می‌تونی با نوشتن یک غزل یا نامه به معشوق تخلیه کنی؛ مثلاً ادامه‌اش بده: «... و حالا جام خالی مانده از دست‌های تو.»