دلبری با زبان چشم

فاجعه‌ی نگاه: برخورد چشم‌هایم با تو:

واقعیت علمی ماجرا: تحقیقات نشان می‌دهند که وقتی دو نفر مستقیم به چشمان یکدیگر خیره می‌شوند، مغزشان به طور ناخودآگاه وارد حالتی از هم‌ریختی عصبی می‌شود. این آشفتگی که «فاجعه» می‌نامیمش، در واقع آزاد شدن هم‌زمان دوپامین (لذت) و کورتیزول (استرس) است. نتیجه یک سقوط ملایم در سیستم عصبی اتونوم است که دقیقاً همان حسی را می‌سازد که شاعر از «برخورد چشم‌هایم با تو» توصیف کرده: توفانی از جذابیت و خطر. آیا فاجعه‌ای که اینقدر شیرین باشد، باز هم فاجعه است؟

راهکار:

در روانشناسی، تماس چشمی طولانی‌مدت آمیگدال را فعال می‌کند و حس هیجان و آسیب‌پذیری ایجاد می‌نماید. همین ترکیب است که «فاجعه» را دلنشین می‌کند: یک زمین‌لرزه‌ی خوشایند در مغز.