قول وفا به دلبر بیوفا؛ نشانه عشق یا ناهماهنگی شناختی؟:
در روانشناسی به این پدیده «ناهماهنگی شناختی» میگویند: وقتی عمیقاً به کسی متعهد میشویم که به ما خیانت کرده، مغز برای کاهش تنش درونی، خیانت را نادیده میگیرد یا توجیه میکند. جالب است که این الگو در روابط سمی بسیار رایج است. آیا وفاداری بیقید و شرط همیشه ارزشمند است؟
راهکار:
این بیت یادآور نظریهی «ناهماهنگی شناختی» است: ذهن برای توجیه وفاداری به کسی که به ما خیانت کرده، واقعیت را تحریف میکند. شاید بهتر باشد از خود بپرسیم: آیا این «وفا»ست یا ترس از تنهایی؟