شاید اومدم: دلتنگی برای کربلا و امید به زیارت:
جالب است بدانید که مغز انسان تفاوت چندانی بین یک خاطره واقعی و یک خیال واضح قائل نیست. وقتی به «شاید اومدم» فکر میکنی، هیپوکامپ و قشر پیشپیشانی همان الگویی را فعال میکنند که انگار واقعاً آنجا بودهای. به همین دلیل است که دلت با این شایدها خوش میشود؛ چون از نظر عصبی، یک زیارت کوچک کردهای. تا حالا شده با خیال یک سفر، واقعاً آرامش بگیری؟
راهکار:
شاید همان «شاید» که دلت به آن خوش است، خودش یک جور زیارت است. روانشناسان به این میگویند «تصویرسازی مثبت» که استرس را کم میکند و امید را زنده نگه میدارد. پس تو پیشاپیش آمادهای.