پژمردگی قبل از شکفتن؛ چرا گاهی ناامید میشویم؟:
در گیاهشناسی پدیدهای به نام «آبسیژنی» وجود دارد: جوانهای که درون غنچه است، گاهی به دلیل کمبود اکسیژن یا انباشت دیاکسیدکربن، پیش از آنکه فرصت شکفتن پیدا کند، میمیرد. این دقیقاً مشابه خفگی ایدهها و استعدادها تحت فشار ترس یا انتظارات است. جامعهتان چه فشارهای نامرئی دیگری را شناسایی کرده است؟
راهکار:
این حس، در روانشناسی به «سندروم ایمپاستر پیشرس» شبیه است؛ ترس از شکست آنقدر قوی است که فرد حتی قبل از شروع واقعی، انرژی و انگیزهاش را از دست میدهد. شاید مفید باشد که هدف بزرگ را به قدمهای کوچک و غیرقابل شکست تقسیم کنی.