دلایل بی توجهی

توجه زیاد چرا به بی‌توجهی ختم میشه؟:

اصل «اسکاسیتی» (کمیابی) در روانشناسی می‌گه: هر منبعی که فراوان باشه، ارزش ادراکی‌اش کاهش پیدا می‌کنه. توجه بی‌پایان مثل آبی که همیشه جاریه، تشنگی رو از بین می‌بره. جالب اینجاست که مغز انسان برای بقا به دنبال تازگی و چالش می‌گرده – وقتی توجه تبدیل به پیش‌بینی‌پذیرترین چیز بشه، دیگه دوپامین آزاد نمی‌کنه. سوال اینجاست: آیا بی‌توجهی عمدی می‌تونه توجه رو دوباره ارزشمند کنه؟

راهکار:

این جمله انگار به قانون «کمیابی» اشاره داره: وقتی یه چیز زیاد باشه ارزشش میاد پایین. شاید راهش این نیست که کم توجه باشیم، بلکه توجه رو هوشمندانه و غیرقابل پیش‌بینی بکنیم تا تازگیش حفظ بشه.