دلایل بی اعتمادی

چرا نباید به خیلیا اعتماد کرد؟ واقعیت تلخ بی‌اعتمادی:

مغز ما اعتماد را نه با منطق، که با شیمی تنظیم می‌کند: هورمون اکسی‌توسین، معروف به «مولکول اخلاق»، مسئول پیوندهای انسانی است. اما نکته جالب اینجاست که زولِفِن (Zolifin) – آنتی‌اکسی‌توسین طبیعی که در شرایط تهدید ترشح می‌شود – اعتماد را قفل می‌کند. یعنی بی‌اعتمادی شما شاید واکنشی زیستی به خیانت‌های قبلی باشد. از دید تکاملی، اجداد ما فقط به حلقه‌های کوچک ۱۵۰ نفره (عدد دانبار) اعتماد داشتند؛ فراتر از آن، «غریبه» خطرناک بود. اعتماد کردن به خیلی‌ها برای مغز باستانی ما یک خطای محاسباتی است.

راهکار:

اعتماد، یک مفهوم سیاه و سفید نیست؛ روان‌شناسان آن را یک «طیف» می‌دانند. شاید نیاز نباشد یا اعتماد کامل کنی یا کاملاً بی‌اعتماد باشی. می‌توانی یاد بگیری که اعتماد را لایه‌لایه و متناسب با عمق رابطه آزاد کنی، درست مثل آب که در ظرف‌های مختلف ریخته می‌شود، نه مثل سیل که همه چیز را یکباره می‌بَرد.