لذت انتقام: چرا ذهن ما تشنه تلافی است؟:
مطالعات تصویربرداری مغزی نشان میدهد تصور انتقام، هسته اکومبنس (مرکز پاداش) را به اندازه غذا و پول فعال میکند. اما این فقط یک پیشبینی لذت است؛ بعد از اجرا، اضطراب و نشخوار ذهنی بروز میکند. نیچه میگفت انتقام زهرابهای است که خودت مینوشی به امید آنکه دیگری بمیرد. جالب آنکه در جوامعی که فرهنگ بخشش قویتر است، سطح کورتیزول پایینتر است. اگر انتقام لذت دارد، چرا موفقترین انتقامجویان تاریخ هم در پایان تلخترین تنهاییها را تجربه کردند؟
راهکار:
انتقام در لحظه مثل شلیک دوپامین می ماند اما مغز آن را با نشخوار فکری طولانی ترکیب میکند؛ تحقیقات عصبشناسی نشان میدهد واکنشهای تلافیجویانه اغلب خاطره تلخ را زندهتر میکنند. شاید لذت واقعی در «پایان دادن ذهنی» باشد، نه در تلافی.