دلآزردگی از زمانه

هرگز از گردش ایام دل آزرده مباش؛ امید در دل شب تاری:

واقعیت این است که مغز انسان برای بقا به «سوگیری منفی» مجهز است: محرکهای تهدیدکننده ۳ برابر قویتر از رویدادهای مثبت پردازش میشوند. اما پژوهشهای علوم اعصاب نشان میدهد همین مغز با نوروپلاستیسیتی، وقتی داستان «شب» را پیشدرآمد «بامداد» روایت میکند، مدارهای امید را فعال و کورتیزول را کاهش میدهد. این بیت نه شعر، که یک نسخه تکاملی برای تابآوری است.

راهکار:

این بیت را میتوان بهمثابه «بازنویسی شناختی» خواند: بهجای انکار تاریکی، آن را بخشی از چرخه ببین. قدم بعدی این است که یک «شب تاری» در زندگیات را بنویسی و فقط روی «بامدادی» که بعدش آمد تمرکز کنی.