خوبی بیش از حد: شیرینی که دلت را میزند:
در روانشناسی اجتماعی، پدیدهای به نام «قانون کاهش نهایی سودمندی» وجود دارد: هرچه بیشتر کمک کنید، ارزش ذهنی آن کاهش مییابد تا جایی که به بار روانی تبدیل میشود. مغز در برابر شیرینی مداوم، گیرندههای دوپامین را کم میکند؛ به همین شکل، خوبی بیش از حد منجر به «خستگی شفقت» میشود. پژوهشها نشان میدهند داوطلبانی که بیش از سه ساعت در هفته فعالیت میکنند، بیشتر در معرض افسردگی هستند. مرز باریکی بین ایثار و خودویرانگری عاطفی وجود دارد.
راهکار:
گاهی بهترین خوبی، «خوبی نکردن» است. همانطور که بدن به سمزدایی از قند نیاز دارد، روابط هم به مرزهای سالم نیازمندند. مهربانی هوشمند یعنی بدانی چه زمانی شیرینی تعارف نکنی تا رابطهات دچار دیابت عاطفی نشود.