دل سوختن از آدمها: چرا همیشه ما میسوزیم؟:
در روانشناسی به این پدیده «اجبار تکرار» میگویند: مغز ما ناخودآگاه به دنبال موقعیتهای آشنا میگردد، حتی اگر آن آشنایی دردناک باشد. جالب اینجاست که نورونهای آینهای وقتی بارها طرد میشویم، مدارهای «پیشبینی درد» را تقویت میکنند. پس شاید دلت نسوخته، بلکه مغزت یاد گرفته قبل از هر سوختن، خودش را بسوزاند.
راهکار:
این جمله انگار از دل یک الگوی تکراری میآید: «من خوبم، دیگران بدند». اما روانشناسی میگوید گاهی ناخودآگاه ما همان آدمهایی را جذب میکند که شبیه زخمهای قدیمیمان هستند. شاید وقتش رسیده به جای «چرا همیشه من میسوزم؟» بپرسی «چه چیزی در من باعث میشه این آدمها رو جذب کنم؟»