دل فلزی؛ روایت جدایی با قلب سرد و بیاحساس:
در روانشناسی به این حالت «بیحسی هیجانی» میگویند؛ مغز بعد از تجربهی درد عاطفی شدید، برای محافظت از خود، گیرندههای احساسی را موقتاً خاموش میکند. پژوهشها نشان میدهد درد عاطفی و فیزیکی مسیرهای عصبی مشترکی دارند؛ به همین دلیل فرد بهجای گریه، سرد و فلزی میشود. این واکنش نه فقدان عشق، بلکه یک مکانیزم بقای روانی است.
راهکار:
این «دل فلزی» را میتوان یک سپر روانی دید که بعد از زخم خوردن ساخته شده است؛ جنسش از جنس محافظت است، نه بیرحمی. جالب اینجاست که فلز با حرارت کافی دوباره شکل میگیرد، پس این سختی پایان مسیر نیست.