دل سنگ آب دریا

شعر غمگین جدایی و ماتم دل کنار دریا:

در روانشناسی حافظه، هر بار یادآوری خاطره آن را از نو می‌سازد؛ مغز مثل ویرایشگر متن، جزئیات را جایگزین می‌کند. پس دریا هم اگر خاطرات را ببرد، فقط پاکشان نمی‌کند؛ آن‌ها را به روایتی دیگر تبدیل می‌کند. غم، علامتِ سوگِ نسخه‌ای از «من» است که با آن خاطره گره خورده بود.

راهکار:

دریا اینجا نه دزد خاطره، بلکه آینه‌ی جزر و مد است: چیزی را می‌برد که ساحل توان نگه داشتنش را نداشت. غم اگر جدا کرد، شاید عمقِ رابطه را نشان داد؛ ماتم هم مرحله‌ای است تا دل جای خالی را اندازه بگیرد و بعد شکل تازه‌ای از خود بسازد.