آدمها از خاکند اما قلبشان فلزی شده؛ چرا بیاحساس میشویم؟:
در متالورژی، فلز خالص معمولاً چکشخوار و انعطافپذیر است؛ چیزی که سخت و شکننده میشود آلیاژ است. جالبتر اینکه در بدن ما، آهن واقعی در هموگلوبین خون وجود دارد و به اکسیژن میچسبد تا زندگی ببخشد. پس اگر قلب فلزی است، شاید نه نشانهی سردی، بلکه نشانهی حمل اکسیژن و مقاومت برای زنده ماندن باشد. چرا سختی فلز را همیشه با بیاحساسی برابر میکنیم؟
راهکار:
این جمله را میشود از زاویهای دیگر دید: خاک نماد زندگی و رشد است، فلز نماد ایستادگی و محافظت؛ شاید کسی که قلبش فلزی شده، روزی خاک بوده و زخم خورده تا اینقدر سخت شده. اگر بنویسی چه اتفاقی میتواند دوباره آن فلز را به خاکِ نرم برگرداند، متن تو عمیقتر میشود.