قانون کارما در عشق و تاوان دل شکستن:
در روانشناسی، خطای بنیادین اسناد و سوگیری تأیید باعث میشود بعد از یک خطا، ذهن ناخودآگاه بهدنبال الگوهای تنبیهی بگردد و رنجهای بعدی را «کارما» بنامد. مغز انسان عاشق روایتهای علتومعلولی است؛ حتی وقتی رویدادها تصادفیاند. این یعنی ممکن است تاوان را نه کائنات، بلکه حافظه و احساس گناه ما انتخاب کند. آیا کارما قانون است یا قصهای که مغز برای تابآوری میسازد؟
راهکار:
میتوان این جمله را از لنز «اثر پروانهای» دید: هر رفتار ما نهتنها در رابطههای مهم، بلکه در ناخودآگاهمان ردی باقی میگذارد و بر انتخابهای بعدی اثر میگذارد؛ پس کارما را نهبهعنوان مجازات، بلکه بهعنوان بازتاب انتخابهای پنهان در نظر بگیر.