شباهت عجیب دل شکسته و دل شکن:
در روانشناسی به این «همانسازی با متجاوز» میگن: قربانی ناخودآگاه ویژگیهای مهاجم رو تقلید میکنه. اینجا شما هر دو نقش رو در یک بیت بازی میکنید. جالبه که در ادبیات فارسی قرنهاست این پارادوکس رو میشناسن: «عشق هم زخم میزند هم مرهم». سوالی که پیش میاد: آیا هر دل شکستهای پتانسیل دل شکن شدن رو داره؟
راهکار:
این بیتبازی زبانی رو میشه گسترش داد: اگر «دل شکسته» و «دل شکن» هر دو یک کلمهاند، پس شاید هر کسی که یه روزی شکسته، روزی هم میشکند. چرخهای از درد که گاهی ناخودآگاه تکرار میشه.