دل به سگ بده نه به آدم بیارزش:
واقعیت علمی جالب: سگها تنها حیواناتی هستن که توانایی «نگاه متقابل عاشقانه» با انسان رو دارن – هورمون اکسی توسین هم در سگ و هم در صاحبش هنگام نگاه کردن به هم افزایش پیدا میکنه. دقیقاً همون مادهای که در روابط عاطفی انسانی باعث ایجاد دلبستگی میشه. اما آدمهایی که ارزش شما رو نمیبینن، هیچ شیمیایی برای بازگشت عشق ندارن. چرا به جای سگ، دنبال آدمی میگردیم که پایه زیستی نداره؟
راهکار:
شاید تلخی این جمله ریشه در یک حقیقت روانشناختی داره: آدمها معمولاً ارزش رو فقط موقعی میبینن که خودشون در حال از دست دادنش باشن. پیشنهاد میکنم این حس رو تبدیل کنی به یه سوال: «چطور میتونم خودم اولین نفری باشم که قدر خودمو میدونم؟»