دل رقیق

دل بعضیا لامصب ژلس: نقد بامزهٔ دل‌های زودلرز:

اصطلاح «دل لرزیدن» ریشه در فیزیولوژی قدیم دارد: بقراط گمان می‌کرد لرزش قلب ناشی از گرمای بیش از حد «پنوما» (روح حیاتی) است. در روانشناسی مدرن اما، «نوسان عاطفی سریع» یا Emotional Lability می‌تواند با فعالیت بادامهٔ مغز و کاهش سروتونین مرتبط باشد. جالب اینجاست که در فرهنگ ژاپنی به این حالت «مونو نو آواره» می‌گویند: نوعی حساسیت تلخ-شیرین به ناپایداری چیزها. درست مثل کسی که برای هر نگاه بلرزد.

راهکار:

اتفاقاً این «دل لرزون» از منظر علوم اعصاب، نشانهٔ آینه‌ای‌های مغزی فوق‌فعال است؛ یعنی همدلی بالا، نه ضعف. شاید صاحبان این دل نه ساده، که رادارهای عاطفی پیشرفته‌ای دارند.