دلتنگی شیرین: دلم داره میره واسه دیدنت:
جالب است که این «دل رفتن» فقط استعاره نیست. عصب واگ که مغز را مستقیم به قلب وصل میکند، در لحظههای انتظار دیدار، سیگنالهای التهابی میفرستد و همان ضربان ناآرام و بالبال زدن معروف را میسازد. درواقع قلب تو واقعاً زودتر از پاهایت به سمت او حرکت میکند. کسی تجربه کرده با دیدن اسم طرف روی صفحه گوشی، نبضش یکدفعه بزند بالا؟
راهکار:
این حس پرزدن دل، در واقع پیشبینی پاداش مغز است. دوپامین نه فقط از خود دیدار، که از انتظار آن ترشح میشود و ضربان قلبت را بالا میبرد؛ انگار که قلبت واقعاً دارد جلوتر از خودت میدود طرف مقصد.