دل پردرد

نوشتن از درد دل وقتی قلم تاب ندارد:

درد شدید، فعالیت ناحیه بروکا را در مغز مهار می‌کند؛ برای همین در اوج رنج، زبان قفل می‌شود. پژوهش‌های پن‌بیکر نشان می‌دهد نوشتنِ هیجانی فقط وقتی اثر درمانی دارد که روایت منسجمی از درد بسازید؛ اما در این بیت، قلم پیش از روایت از کار افتاده است. این وضعیت شبیه آلکسی‌تایمیای موقعیتی است؛ یعنی ناتوانی موقت در نام‌گذاری هیجان‌ها هنگام شدت گرفتن آن‌ها.

راهکار:

دردی که قلم از نوشتنش عاجز است، گاهی در سکوت و مکث میان واژه‌ها بیشتر شنیده می‌شود تا در خود جمله‌ها؛ شاید این بیت نه از ناتوانی، بلکه از انتخاب سکوت به‌عنوان زبانِ دقیق‌تر رنج است.