معنای پشت جمله 'اگه رفتم اینو بدون':
در روانشناسی به این «پارادوکس ترک» میگن: وقتی کسی میره اما ادعا میکنه «آدم رفتن نبودم»! مطالعات نشون میده ۷۰٪ افراد بعد از جدایی، روایت خودشون رو طوری تغییر میدن که خودشون رو «قربانی» یا «بیتقصیر» جلوه بدن. این مکانیزم دفاعی «بازنویسی حافظه» هست. جالبه نه؟ کدوم یک از ما تا حالا این حس رو تجربه کردیم که مجبور شدیم برای بقا احساسات واقعیمون رو پنهون کنیم؟
راهکار:
این جمله یک پارادوکس احساسی رو نشون میده: کسی که میگه «آدم رفتن نبودم» اما رفته. شاید بهتر باشه به جای تفسیر، به این فکر کنیم که چرا بعضیها برای ترک کردن بهانههای منطقی میسازند؟