تصمیم قلبی؛ زندگی بدون آن:
پدیده معروف 'اثر زیگارنیک' میگوید: کارهای ناتمام بیشتر از کارهای تمام شده در حافظه میمانند. تصمیم شما برای نگه داشتن چیزی در قلب اما نه در زندگی، یک کار ناتمام ذهنی میسازد که تا سالها شما را رها نمیکند. سوال: آیا این تصمیم آگاهانه بوده یا ناخودآگاه؟
راهکار:
این جمله تصویری از 'خودسانسوری احساسی' است؛ جایی که قلب یک چیز میگوید و زندگی چیز دیگر. در روانشناسی به این حالت 'ناهماهنگی شناختی' میگویند که فشار روانی ایجاد میکند.