عشق هست، آدم با جراتش کجاست؟:
روانشناسان اجتماعی میگویند مغز انسان طرد عاطفی را در همان ناحیهای پردازش میکند که درد فیزیکی را؛ برای همین خیلی از آدمها عشق را میبینند اما سیستم دفاعیشان پیش از هر اقدام مسیر را میبندد. در پژوهشها، افرادی که آسیبپذیری را نشانه ضعف میدانستند، در روابط عاشقانه بیشتر تنها میماندند. جسارت واقعی، تاب آوردن احتمالِ «نه» است، نه نترسیدن از همه چیز. تخمدار واقعی ریسکپذیر است یا ریسکستیز؟
راهکار:
در روانشناسی، عشق معمولاً نه به خاطر نبود آدم جسور، بلکه به خاطر ترس از آسیبپذیری کم میآورد؛ جسارت واقعی نه بیباکی، که ابراز احساسات با احتمال نه شنیدن است.