دل نوشته غمگين

خدایا برگرد: شعر حسرت و نفس‌های باقی‌مانده:

واقعیت علمی جالبی هست: مغز ما وقایع منفی رو ۳ برابر قوی‌تر از مثبت‌ها ذخیره می‌کنه (سوگیری منفی). این یعنی متن شما نه فقط یه غم شخصی، بلکه یه سازوکار تکاملی رو نشون میده که اجدادمون برای بقا بهش نیاز داشتن. اما خب، این یعنی ما هنوز تو عصر غارها زندگی ذهنی می‌کنیم و خبر نداریم. سوال: چطور می‌شه این سوگیری رو دور زد و «نفس کشیدن» رو تبدیل به شروع دوباره کرد؟

راهکار:

این متن رو میشه یه جور دیگه هم دید: شاید «گرفتن»ها در واقع «آماده کردن» برای چیزی بزرگتر بودن. مثلاً گرفتنِ کودکی برای دادنِ تجربه، گرفتن عشق برای یاد دادنِ خودشناسی. نفس کشیدن هنوز یعنی هنوز فرصت هست برای بازنویسی ادامهٔ داستان.