دل نهادن به صبر

دل نهادن به صبر؛ وقتی چاره‌ای جز صبوری نیست:

در روانشناسی، صبرِ از سرِ ناچاری دقیقاً به «درماندگی آموخته‌شده» نزدیک است؛ وضعیتی که مغز پس از تجربه‌های خارج از کنترل، حتی با وجود راه گریز، دست از تلاش برمی‌دارد. آزمایش سلیگمن نشان داد این انفعال آموختنی است. اما صبرِ انتخابی، برخلاف آن، قشر پیش‌پیشانی را فعال می‌کند و هورمون‌های استرس را کاهش می‌دهد. مرز میان «صبوری» و «تسلیم» کجاست؟

راهکار:

این بیت را می‌توان از زاویه‌ای دیگر هم خواند: اگر «چاره» فقط تغییر شرایط نباشد، پذیرشِ موقت خودش یک انتخاب است و همان انتخاب کوچک، حس کنترل را به ذهن برمی‌گرداند. ادامه‌ای شاعرانه برایش پیشنهاد می‌شود: «دل نهادم به صبوری، نه از سر عجز، که برای دیدن راهی تازه…»