دل ندادن به کسی

دل ندادن به کسی و توکل به خدا؛ تنهایی بهتر است؟:

پژوهش‌های عصب‌شناختی نشان می‌دهد تنهایی مزمن تراکم ماده سفید قشر پیش‌پیشانی را کاهش می‌دهد و فرد را در چرخه اجتناب اجتماعی گرفتار می‌کند؛ اما اعمال معنوی مانند توکل، فعالیت آمیگدال را هنگام تهدید هیجانی کاهش می‌دهد و نوعی سپر عصبی می‌سازد. این دو مدار مغزی می‌توانند همزمان فعال باشند.

راهکار:

این متن از زاویه‌ای دیگر، اعلام استقلال عاطفی است؛ نوعی مرزبندی که بعد از ناامیدی ایجاد می‌شود. در نظریه دلبستگی، این حالت «اجتنابی» نام دارد و معمولاً موقتی است، چون انسان موجودی پیوندجو است و حتی در تنهایی هم به دنبال معنای ارتباط می‌گردد.