دل نبستن به سایه

دل نبستن به سایه: پایان تلخ یک وابستگی:

سایه در واقع فقدان نور است، نه یک موجود مستقل. از نظر علمی، مغز ما سایه‌ها را تشخیص می‌دهد اما گاهی به اشتباه آن‌ها را تهدید می‌داند. در روانشناسی، دل بستن به «سایه» یعنی وابستگی به تصویری ذهنی که تطابق واقعی ندارد. جالب است که افلاطون نیز در تمثیل غار، انسان‌ها را به اسیرانی تشبیه کرده که فقط سایه‌ها را می‌بینند. حالا پرسش: اگر سایه فقط بازتاب واقعیت است، آیا مشکل از سایه است یا از ناتوانی ما در دیدن منبع نور؟

راهکار:

سایه‌ها شاید ترسناک به نظر برسند، اما فقط نبود نور را نشان می‌دهند. شاید این «پایان» تو، آغاز یافتن منبع نوری باشد که تا حالا پشت به آن ایستاده بودی.