ترس از عشق پسری که دخترش را از دست داد:
پژوهشها نشان میدهد قطع رابطه عاشقانه همان مدارهای دوپامین اعتیاد را فعال میکند؛ مغز سوگ عشق را شبیه ترک مواد پردازش میکند. اگر این فقدان با «تنها عشق زندگی» گره بخورد، سیستم دلبستگی به الگوی «اجتناب پس از آسیب» میرود: نزدیکی را خطر میبیند. پس بعضیها نه از بیعرضگی، که از پرخطر شدن عشق برای مغزشان فاصله میگیرند.
راهکار:
بازقاببندی: پسری که همهچیزش را از دست داده، ممکن است موقتاً به هیچکس دل نبندد؛ اما این لزوماً «همیشه» نیست. دلبستگی آدمی مثل زخم است: اول دردناک و بسته، بعد اگر زمان و تجربههای تازه اجازه بدهند، دوباره یاد میگیرد. خطر اصلی وقتی است که یک فقدان، به هویت دائمی تبدیل شود و هر نزدیکی را از پیش خطرناک ببیند.