دل نبند

تهش تلخیه دل بستن؛ مگر نگفت دل نبند؟:

وقتی کسی می‌گوید «دل نبند»، ذهن آزادی‌خواه تو دقیقاً همان کار ممنوع را جذاب‌تر می‌بیند؛ روانشناسان این را «واکنش‌پذیری روانی» می‌نامند. آزمایش‌ها نشان می‌دهد ممنوعیت، نه‌تنها میل را کم نمی‌کند، بلکه آن را به یک وسوسه‌ی ناخودآگاه تبدیل می‌کند. پس تلخی دل بستن شاید نه از خود عشق، که از اثر ممنوعیت «نبند» باشد.

راهکار:

شاید آن کسی که گفت «دل نبند» خودش قبلاً دل بسته و تلخی‌اش را چشیده؛ پس این جمله نه یک هشدار، که زخمِ تجربه‌ی اوست. تلخیِ دل بستن، یعنی جرات کرده‌ای و هنوز دردش تازه است.