دل فرفری

ادعای دل صاف و دل‌های فرفری:

اینجا فقط یک طعنه نیست؛ سوگیری شناختی به نام «توجیه خود» است. تحقیقات نشان می‌دهد مغز برای حفظ تصویر «آدم خوب»، خاطرات را بازنویسی می‌کند؛ آدم کاری را از روی منفعت انجام می‌دهد و بعد صادقانه باورش می‌شود که از روی پاکی بوده. به این می‌گویند ناهماهنگی شناختی که با دروغ به خود حلش می‌کنیم. سؤال: آیا دل صاف یعنی نیتِ پاک، یا فراموشکاریِ راحتِ نفس؟

راهکار:

این متن را از زاویه‌ی طنز تلخ هم بخوان: دلِ فرفری یعنی دلِ موج‌دار؛ کسی که صافی را در نقش‌ونگار خودش تعریف می‌کند. اگر ایده را یک قدم جلوتر ببری، می‌توانی بگویی «دل صاف فقط مال کسی است که فرفری بودن خودش را می‌پذیرد.»