ماه کسی نباش که دلش درگیر ستارههاست:
در اخترفیزیک، قمرها اسیر گرانش سیارهاند اما ستارهها میلیونها سال نوری فاصله دارند؛ در روانشناسی نیز «دسترسپذیری» عشق را کمرنگ میکند و ذهن به دنبال چیزی مبهم و دور میرود. مغز انسان به طعمههای نامطمئن دوپامین بیشتری ترشح میکند، به همین دلیل دلِ او درگیر ستارههاست، نه ماهِ همیشه حاضر.
راهکار:
این جمله را میتوان اینطور بازخوانی کرد: ماه بودن برای کسی که شیفته ستارههاست، یعنی همیشه در دسترس بودن و همزمان دیده نشدن؛ چون چشم او به نوری است که یا خاموش شده یا سالها با ما فاصله دارد.