دل پر از درد و جایی برای آرزو:
تحقیقات عصبشناسی نشان میدهد وقتی مغز درگیر درد عاطفی عمیق است، شبکه حالت پیشفرض (که برای رویاپردازی لازم است) سرکوب میشود. اما نکته شگفتانگیز: همین شبکه پس از بهبود نسبی، قویتر از قبل فعال میشود – گویی درد، ظرفیت خیال را جلا میدهد. آیا این یعنی رنج، پیشنیاز آرزوهای بزرگ است؟
راهکار:
واقعیت علمی: حتی در شدیدترین دردهای عاطفی، مناطق پیشپیشانی مغز که مسئول تصور آیندهاند، کاملاً خاموش نمیشوند. این جمله بیشتر بیانگر حالت لحظهای ناامیدی است تا یک حقیقت مطلق.