با وجود پر بودن دنیا از مابهتر، دل باید دل باشد:
مغز انسان در مواجهه با گزینههای متعدد عشقی دچار «اضطراب انتخاب» میشود؛ پژوهشها نشان میدهد وفور گزینهها سطح رضایت از رابطه را کاهش میدهد، نه افزایش. اکسیتوسین پیوند عاطفی را انتخابی تقویت میکند؛ یعنی «دل» از نگاه عصبشناختی، سوگیری بقامحور برای حفظ رابطه برگزیده است، نه خیالپردازی. در اقتصاد رفتاری به این «هزینه فرصت» میگویند: هر «مابهتر» دری خیالی است که تمرکز بر آن، لذت حال را میبلعد. آیا «دل» را انتخاب میکنی یا مقایسه؟
راهکار:
در روانشناسی رابطه، امنیت عاطفی دقیقاً وقتی ساخته میشود که با وجود گزینههای فراوان، انتخاب آگاهانه به «دل» وفادار بماند؛ ارزش رابطه در نبودن رقیب نیست، در تکرار انتخاب است.