بخوان مرا؛ جادوی صدای محبوب و اثر آن روی مغز:
صدای انسان فقط ارتعاش هوا نیست؛ مغز در کمتر از ۵۰ میلیثانیه صدای آشنا را از بقیه جدا میکند و همان لحظه دوپامین آزاد میشود. آزمایشها نشان داده شنیدن صدای عزیز، حتی بدون دیدن او، بخشِ پاداش و آرامش مغز را فعال میکند و مثل مسکن عمل میکند. جالبتر: هنگام شنیدن آواز، مغزِ شنونده و خواننده تا حدی همگام میشود. به همین سادگی، یک صدا میتواند کل سیستم عصبی را فریب بدهد و «جان» را به لب بیاورد.
راهکار:
این جمله را میشود جور دیگری هم خواند: شاید «صدا» استعارهای از خودِ زندگی باشد؛ همان صدایی که هر روز میخواند و ما فراموشش میکنیم.