دل بستن به نداشته ها

وابستگی به چیزهایی که به ما تعلق نداشت:

مغز انسان بین «مال من» و «در دسترس من» تمایز ضعیفی قائل است؛ پژوهش‌ها نشان می‌دهد فقط ۳۰ دقیقه آشنایی با یک شیء یا رابطه، حس مالکیت کاذب ایجاد می‌کند و دوپامین آزاد می‌کند. به همین دلیل بعد از جدایی از چیزی که هرگز مال ما نبود، همان مسیرهای عصبیِ فقدان واقعی فعال می‌شود. در فلسفه رواقی به این وضعیت «بردگی لذت‌بخش» گفته‌اند؛ چون اسارت وقتی شیرین باشد انکار می‌شود. کدام وابستگی کاذب را دیرتر شناختید؟

راهکار:

وابستگی به نداشته‌ها اغلب تصویری از نیاز موقت به امنیت است؛ وقتی بپذیریم تعلق واقعی از رابطه با خود شروع می‌شود، جدایی از آن‌ها کمتر شبیه فقدان و بیشتر شبیه آزادی خواهد بود.