دل بستن به بی‌وفا

چرا به کسانی وابسته می‌شویم که تلاش نمی‌کنند؟:

بر اساس اصل 'تقویت متناوب' در روانشناسی، مغز انسان به روابط غیرقابل پیش‌بینی بیشتر وابسته می‌شود تا روابط پایدار. این یعنی وقتی کسی گاهی محبت می‌کند و گاهی نه، دوپامین بیشتری ترشح می‌شود و ما را به او وابسته‌تر می‌کند. آیا این مکانیسم را در زندگی خود می‌بینید؟

راهکار:

وقتی کسی برای نگه‌داشتن ما تلاش نمی‌کنه، در واقع داره بهمون می‌گه که اولویت ما نیستیم. این رو به جای سرزنش خود یا دیگران، می‌تونی نشونه‌ای برای بازبینی مرزها و ارزش‌گذاری دوباره به خودت ببینی. گاهی 'گره خوردن' با آدم‌ها جبر نیست، انتخاب ناآگاهانه‌ست.

دل بستن به کسی که فقط تفریح می‌خواهد:

ماه کسی نباش که دلش درگیر ستاره‌هاست:

در اخترفیزیک به «مسئله سه‌جسمی» می‌گویند: وقتی سه جرم به هم نیرو وارد می‌کنند، برخلاف دوجسمی که مدارش قابل پیش‌بینی و پایدار است، حرکت به‌شدت بی‌نظم و آشوبناک می‌شود. اگر تو ماهِ کسی باشی که دلش با ستاره‌هاست، عملاً وارد مداری شده‌ای که هیچ معادله‌ای آینده‌اش را پیش‌بینی نمی‌کند. ستاره‌ها هرگز دور یک ماه نمی‌چرخند؛ آن‌ها مرکز جهان خودشانند. آیا هنوز هم ارزش دارد برای کسی ماه باشی که آسمانش پر از ستاره است؟

راهکار:

این جمله یک بازتعریف هوشمندانه از عشق میده: اگر کسی دلش درگیر ستارههای دیگر است، تو برای او یک انتخاب نیستی، فقط یک ایستگاه نور در آسمانش هستی؛ عشقی که در آن تو ماه باشی و او ستارهها را بخواهد، در واقع تو را به یک وابستگی نابرابر تبدیل میکند.