دل بستن به عکس

بوسیدن عکس و عاشق نشدن؛ نشانه عشق واقعی چیست؟:

در علوم اعصاب، بوسیدن عکس فقط دوپامین را فعال می‌کند؛ اکسی‌توسین، هورمون دلبستگی واقعی، فقط با حضور، لمس و نگاه متقابل ترشح می‌شود. این «اثر نوردهی صرف» است: تکرار یک تصویر حس آشنایی کاذب می‌سازد، نه عشق. به بیان بهتر، آن‌ها عاشقِ تصویری از خودشان‌اند، نه یک انسان مستقل. آیا عشق بدون حضور، خودشیفتگی نیست؟

راهکار:

شاید بوسیدن عکس، عشق به تصویرِ خودِ ماست؛ عشق واقعی در جسارتِ «بودنِ» دیگری شکل می‌گیرد. این متن را می‌توان به پرسشی برای مخاطب تبدیل کرد: آیا عشقِ بدون حضور، اصلاً عشق است؟