اشتباه بزرگ دل بستن به کسی که نباید:
آیا میدانستی که در لحظه دلبستن، بخشی از مغز به نام «ونتورال تگمنتال» فعال میشود که دقیقاً همان ناحیهای است که در اعتیاد به مواد مخدر فعال است؟ یعنی عاشق شدن از نظر شیمیایی شبیه به مصرف کوکائین است. پس این «اشتباه» یک خطای انسانیِ زیستشناختی است، نه یک شکست شخصی. سوال تاو: اگر میدانستی مغزت در برابر دلبستگی آسیبپذیر است، چطور این مکانیزم را دور میزنی؟
راهکار:
این حس آشناست: وقتی به کسی دل میبندی، مغزت دوپامین و اکسیتوسین آزاد میکند که درست شبیه همان مواد شیمیایی وابستگیآور است. بهجای سرزنش خود، این را یک خطای تکاملی بدان: ما طوری سیمکشی شدهایم که امید را بر شواهد ترجیح دهیم. درس بعدی؟ قبل از دلبستن، یک «دوره آزمایشی» شفاف برای رفتار طرف مقابل بگذار.