دل بستگی ناایمن

نفرین نقاش؛ چرا عشق وسواس‌گونه به از دست دادن می‌رسد؟:

در روان‌درمانی به این چرخه «دلبستگی اضطرابی-وسواسی» می‌گویند: ترس از دست دادن، آمیگدال را فعال می‌کند و فرد برای اطمینان‌یابی مدام می‌پرسد، کنترل می‌کند و می‌چسبد. این فشار، در طرف مقابل واکنش اجتنابی ایجاد می‌کند؛ نتیجه‌اش دقیقاً همان فقدانی است که مغز از آن وحشت داشت. جالب اینجاست که مغز ما پیش‌بینی را با کنترل اشتباه می‌گیرد: هرچه بیشتر بخواهی آینده را قفل کنی، زودتر از دستت می‌لغزد.

راهکار:

این متن را می‌شود از لنز روانشناسی دلبستگی ناایمن خواند: وقتی عشق به تملک تبدیل می‌شود، اضطراب از دست دادن دقیقاً همان فاصله‌ای را می‌سازد که از آن فرار می‌کنی. شاید نفرین نقاش تمثیلی از این باشد که تصویر ذهنی ما از معشوق، جای خودِ او را می‌گیرد.