شعر کوتاه ماه و خورشید؛ معشوقهای که اسیر زمین است:
ماه دچار قفل کشندی است: هر گردش آن به دور خودش دقیقاً برابر با یک گردش به دور زمین است، برای همین همیشه یک رو به ما دارد. این «دلبستگی» فقط استعاره نیست؛ گرانش زمین چرخش ماه را مهار کرده. اما طنر تلخی هم هست: ماه سالانه ۳.۸ سانتیمتر از زمین دور میشود؛ این معشوق بهآرامی در حال ترک مدار است.
راهکار:
بازتابی تازه: همانطور که ماه رو به زمین قفل شده و ما همیشه فقط یک چهرهاش را میبینیم، دلبستگی در این بیت هم میتواند «یکرویی» خوانده شود؛ عشقی که چرخش و نیمهٔ پنهان خود را فدای مدار معشوق میکند.