دل بردن از رهگذر

بوی تو و باد؛ شعر کوتاه حسادت عاشقانه:

مغز انسان اطلاعات بویایی را بدون عبور از تالاموس مستقیماً به آمیگدال و هیپوکامپ می‌فرستد؛ به همین دلیل هیچ حسی مانند بو خاطره و حسادت عاشقانه را زنده نمی‌کند. مولکول‌های عطر واقعاً با جریان باد کیلومترها جابه‌جا می‌شوند و روی گیرنده‌های بویایی غریبه‌ها می‌نشینند. پس این ترس از دل بردن رهگذر از نظر نوروبیولوژیک چندان هم شاعرانه و بی‌دلیل نیست.

راهکار:

این دل‌نگرانیِ لطیف در واقع ترس از تکثیرشدن صمیمیت است؛ گویی عطر یار مرز نامرئی قلمرو عاطفی توست. از منظر ادبی، باد اینجا نه فقط یک پدیده طبیعی، بلکه رقیبی ناخواسته است که محرمِ راز بوی تو شده. می‌توانی تصویر را ادامه بدهی و باد را به پیک عاشق تبدیل کنی که عطر را فقط تا مشام تو می‌رساند، نه رهگذران.