خوشبختی یعنی دل خانواده با دلت یکی باشد:
در مطالعهٔ ۸۵سالهٔ هاروارد روی بزرگسالان، قویترین پیشبینکنندهٔ سلامت جسمی و روحی، نه ثروت و نه هوش، بلکه گرمی روابط انسانی بود. مغز انسان طوری سیمکشی شده که امنیت را در «همآوایی عاطفی» با دیگران حس میکند؛ یعنی دقیقاً همان «یکیبودن دلها». به همین دلیل است که تنهایی به اندازهٔ سیگار کشیدن برای بدن مضر است. سؤال اینجاست: چرا هنوز خانواده را در اولویت نمیگذاریم؟
راهکار:
خوشبختی در این تعریف یک «وضعیت» نیست، یک «همسویی» است؛ چیزی که فقط در رابطه معنا پیدا میکند و با هیچ داراییِ بیرونی قابل خرید نیست.