آرزوی دکمه دیلیت برای خاطرات تلخ:
مغز انسان حافظه را مثل هارد دیسک ذخیره نمیکند. هر بار که یک خاطره را به یاد میآوری، آن را دوباره بازنویسی میکند – همان لحظه میتوانی جزئیاتش را تغییر بدهی. این یعنی دکمهٔ delete واقعی وجود دارد: با تغییر روایت. اما سؤال اینجاست: آیا حاضریم خاطرات خوب را هم با همین مکانیزم از دست بدهیم؟
راهکار:
خاطرات فایلهای ثابت نیستند؛ هر بار که یادشان میآوری، داستان را از نو میسازی. میتوانی روایت را عوض کنی تا بار سنگینشان کم شود.